2007-09-06 :: Help! Wie heeft raad?
|
<< 2007-09-06 :: Zwaar ellendig, maar met duidelijke reden! | Prietpraat 2006 | 2007-09-04 :: Actief... eigenwijs... en heerlijk knuffelbaar... >> | 2 Reacties. |
 Zoals ik al eerder zei: Geen enkel probleem als Yari zonder speen wil. Heel goed... Het gemak dat we moeten missen als we Yari soms even een speentje geven als hij erg druk is of als het gewoon even heel erg goed uitkomt als even rustig is, wil ik best voor lief nemen als hij vanaf nu zonder speen door het leven gaat. Ik heb maar 1 voorwaarde: Er gaat gewoon geslapen worden! En dat is nou precies wat we vannacht nauwelijks gedaan hebben. Het middagslaapje was wat laat gisteren, dus lag Yari er gisteravond ook wat later in. Niks bijzonders... De speen weigert hij direct. Hij blijft zeggen: 'au gedaan'. Er is een kies te zien die er half door is, maar ik toch mijn twijfels of dat het is. Rond een uur of 10 ben ik naar bed gegaan. Tot die tijd hebben we hem laten spelen, mopperen en huilen. Soms er even heen om gerust te stellen en te troosten. Als ik naar bed ga, mag hij even bij mij in bed liggen. Ik hoop dat hij zo rustig wordt en gaat slapen. Rustig zijn gaat prima, hij ligt lang (uiteraard nog zonder speen) tegen mij aan, om zich heen te kijken. Maar slapen... ho maar. Aangezien het niks uit lijkt te halen, leg ik hem rond 11 uur terug in zijn eigen bed. Daar beginnen de protesten weer. 'Mama, alsjeblieft ophalen!' hoor ik hem smeken. Geleid door mijn eigen vermoeidheid, ga ik er heen, zeg streng dat hij 'nu moet gaan slapen, stil moet zijn en gaan liggen'. Gefrustreerd doe ik de deur dicht en loop naar beneden. Ik hoor Yari nog eens zeggen dat hij gaat liggen en dan... dan is het stil. Huh??? Is het dan toch een kwestie van aandacht geweest? Was hij gewoon even duidelijkheid nodig? Na een kwartiertje gaan Gerrit en ik naar bed en we liggen nog geen 5 minuten en Yari huilt hartverscheurend. Heel anders dan daarvoor. Ik ga er heen en probeer hem bij ons op bed rustig te krijgen. Na een tijd lukt dat en zakt hij in slaap. Rond half 1 leg ik hem slapend in zijn eigen bed. Een kwartier later weer huilen. Zo rommelen we wat aan tot iets van 3 uur. Slapen, huilen, slapen, huilen...Vanaf 3 uur slaapt Yari wat langer door. Ik weet eigenlijk niet meer waar, in zijn eigen bed of bij ons, maar we slapen even... Rond 5 uur weer huilend wakker. Hij huilt alsof hij zich heel ellendig voelt. Moeilijk te troosten en als hij getroost is, valt hij direct in slaap. Iets voor 7-en wordt Yari weer wakker en is het slapen helemaal gebeurd. Zo dat was dus de nacht... Iemand nog ideeen wat er kan zijn? Alles is welkom!
Oh ja.... Mocht het nog onduidelijk zijn wat ik vandaag ga doen...? Ik ga zitten, liggen tussendoor misschien een wandelingetje naar de winkel en vooral verder veel uitrusten. Vanmiddag even langs de huisarts en daarna door naar de verloskundige... Liefs, MamaMimpie
| |
Reacties! | |