2010-03-24 :: Laatste nachtje

Ise slaapt zijn laatste nachtje in zijn babybedje. Morgen komen 'ouders in spé' de kamer die voor onze jongens lang genoeg als babykamer gediend heeft ophalen. (Ik liet Gerrit plechtig beloven dat 'ja het er allemaal op lijkt dat wij compleet zijn en dat dat goed voelt' maar mochten we ons ooit bedenken dat we van mijn part het kind in een kribbe leggen, maar dat de verkochte babykamer geen reden is om een derde niet door te laten gaan. Maar goed. Het voelt goed, dus die kribbe blijft waarschijnlijk achterwege ;-).) Het voelt wel even minder om vanavond Ise voor de laatste keer in dit bedje te leggen. Weer een stukje afscheid van de babytijd. Hoe ik ook kan genieten van het groter worden en zelfstandiger worden van mijn stoere jongens, de babytijd is me ook heel dierbaar en kan ik maar met moeite loslaten. Puur praktisch gezien zullen we de commode het meest missen, maar Ise is druk aan het ontdekken hoe hij zich uit- en ook al wat aankleedt. En het zindelijk worden gaat ook gauw komen. Voorlopig slaapt hij nog even in zijn campingbedje. En binnenkort krijgt Yari een grote-jongens-bed en schuift Yari's peuterbed door naar Ise.

Zonet nog even gauw een foto gemaakt van ons lekkere peutertje voor de laatste keer in zijn vertrouwde bedje. Met zijn vriendjes Tijgertje en Pooh en natuurlijk zijn speentje. En deze keer ook een pleister. Hij was vanmorgen o zo heerlijk aan het buiten spelen toen hij op de één of anderen manier voorover viel met zijn 3-wielertje en zijn hoofdje de punt van de vierkante plantenbak raaktje. Een kleine in doorsnee, maar diepe wond zit er op zijn voorhoofd waar hij ook echt last van heeft. Arm kereltje. Vanavond maken we hem voor de zekerheid maar even wakker, hoewel hij vanmiddag prima at en dronk en niet suf was.

Verder: Was is gisteren jarig. 30. Dus... Had een rustige verjaardag. Mijn overdag-visite was ziek en ik was zelf nog herstellende van de buikgriep-achtige toestanden die ik van het weekend had. De wc leek mijn beste vriend midden in het familieweekend in Texel waar ik me zo ontzettend op verheugd had. Ik stak voor de grap mijn zus ook maar even aan, dus die lag gisteren thuis in haar bedje. (Beterschap, lieverd. Sorry voor het doorgeven van het virus.) Gelukkig werd ik in het weekend en gisteren enorm verwend met cadeautjes en hebben we lekker taart gesmikkeld. En heel gelukkig voelde ik me gisteravond wel weer bijna mezelf en kon ik genieten van de gezelligheid van familie.
En nu maar eens lekker vroeg naar bed. Want dat ziek zijn heeft veel slaap en energie gekost. Morgenochtend druk met Ise kamer leegmaken en de meubels uit elkaar halen.

Reacties!