2010-02-16 :: Zwaar werk, dat beter worden

Yari is ziek. Alweer. Hij pikt duidelijk het een en ander op, op een school vol nieuwe ziekteverwekkers. Van zaterdag op zondag hoestte hij al de boel bij elkaar. Zondag had hij duidelijk de ziektepiek, met veel koorts en slapen. En nu blijft hij maar hoesten. Vanmorgen dacht ik dat hij misschien wel naar school had gekund, maar nu twijfel ik of hij morgen niet ook thuis moet blijven.

Hij is er nog niet. Dus met vlagen speelt hij, hangt hij en slaapt hij. Eetlust is wisselend. Evenals zijn temperatuur. Het is zo sneu dat hij vrijdag op school een 'wintervoorstelling' heeft. Zijn klas geeft dan voor papa's, mama's en andere belangstellende een voorstelling op het podium. Ik hoop dat hij nog wat van de voorbereidingen mee kan pikken en er op z'n minst bij kan zijn.

Ise vond het eerst maar niks, al die aandacht die nu meer naar zijn broer gaat, terwijl hij die normaal voor zichzelf heeft als Yari op school zit. Maar hij geniet er nu ook wel van. Want nu zitten we op de bank fruit te eten en te drinken. Iets wat helemaal leuk en gezellig is.

Morgen naar de bioresonantietherapeut. Misschien vind zij nog wat, zodat Yari versneld opknapt. Behalve dat het nooit leuk is als je kindje ziek is, is het wel even fijn om een paar hangdagen te hebben. Niet vroeg door de kou naar school. En Yari die zomaar rustig op je schoot in slaap valt, is heel lekker. Ik heb er best van genoten, maar ben er nu ook wel weer klaar mee. En Yari al helemaal. Die is het hoesten ontzettend zat. En wil vooral heel graag weer naar school.

Op dit moment voelt hij zich overduidelijk weer wat beter. Hij maakt grapjes, zit naast me en vraagt om de haverklap of ik al klaar ben met het logje. Ik beloofde hem een computerspelletje als ik had gelogd. Dus... doei! Yari mag! (voor hij weer dipt)

Reacties!