2010-01-18 :: Een vriendje van school te spelen

Weer een mijlpaal

Vandaag kwam voor de eerste keer een vriendje van school bij Yari thuis spelen. Vanmiddag haalde ik Yari op uit school. Een klasgenootje - zo heette het vroeger toen je nog de lagere school en klassen had, en er nog geen basisschool en groepen waren - vroeg aan mij of hij mocht komen spelen.

Vandaag was Mirjam naar de sauna in Zuidwolde (Dr) en paste ik op Yari en Ise. Ik voel me meestal niet zo handig met de kinderen; "Wat moet ik ze nu weer laten doen?" vraag ik me regelmatig af. En dan vraagt een jongentje uit Yari's groep of hij mag komen spelen. Nou het leek me beter om zoiets te gaan doen als Yari's moeder er weer is.

Het jongentje was al 5 jaar en zijn moeder is dus ook ervaren in hoe het is als je kind net naar school gaat. Ze stelt voor om hem na een uurtje weer op te halen. Kijk, dat vind ik nou een goed idee. Een uurtje kan ik ook overzien, en voor als het echt niet gaat geeft ze me haar telefoonnummer. Erg handig, ook al woont ze een eindje verderop in de straat; ik zie me niet met drie kinderen het jongentje terug naar zijn moeder brengen als het niet gaat. Dat vind ik nou meedenken met een onervaren ouder. Fijn!

Ze beginnen met wat hieper-de-pieper-spelen. Na het drinken en fruit eten gaan we even op Yari's kamer kijken. Ze hebben maar drie keer gevraagd of dat kon ondertijd dat ik met Ise zat fruit te eten. Ik heb het deze keer eens anders gedaan. Ik heb me niet laten opjagen door het jeugdige ongeduld dat liever nu op zijn wenken wordt bediend. En dat lukte me best goed, al zeg ik het zelf.

Na het kijken op de kamer van Yari en Ise hebben de jongens (Ise incluis) "rustig" gespeeld samen. Ondertijd heb ik zowaar nog even wat op de computer kunnen doen. Het ging dus gewoon goed :-). Om 16:15 kwam de moeder het jongentje weer ophalen.

Reacties!