|
Toen we vandaag bij de G&W wat boodschappen hadden gedaan vroeg de mevrouw of ik een spaarkaart had voor de bijbehorende zegeltjes. Ik ben dolbij met het systeem dat zij daar de kaart voor je houden en ik dus niet zelf al die zegeltjes moet bewaren, kwijt raken, terug vinden en opplakken, dus ja, ik heb een spaarkaart.
'Op welke naam staat hij?' vroeg ze. 'Koster' antwoordde ik. En dan komt Yari, die mee stond te kijken en te luisteren en vooral stond te wachten op de rozijntjes die hij van de meneer altijd krijgt. (Helaas voor Yari stond vandaag de mevrouw in de winkel.) Yari fluisterde me toe: 'Ha, eigenlijk heet jij mama, he?' Heel zachtjes op z'n onder-ons, alsof ik een valse naam op gaf. Dus toen ik wat vergeten bleek te zijn en nogmaals afrekende, pakte de mevrouw nog een zegeltje. 'Hij staat op mama' zei ik, en hops... toverde ze zo met een grote glimlach de goede spaarkaart te voorschijn. Ha!
|
|
Reacties!
lammie koster — 25 October 2009, 15:27
Nooit weer vergeten! Je bent en blijft mama. Een eretitel! Liefs
Kaar — 21 October 2009, 14:00
lammie koster — 21 October 2009, 08:36
Wat vertederend en wat lief van Yari en goed van en voor jou, een waar compliment!
miek — 19 October 2009, 12:09
hahaha! dat is toch geweldig:)
|
<< 2009-10-26 :: Weer school | Weblog 2008 | 2009-10-12 :: En daar ging ie... >>
