2009-10-12 :: En daar ging ie...

Daar ging mijn grote jongen. Vanmorgen toen alle papa's en mama's al weg waren, mocht Yari komen. Wij konden nog even blijven. En dat was even nodig. Want Yari vond het best spannend. Hij had al buikpijn bij het ontbijt van de spanning. Na het kringgebeuren, mochten de kinderen kiezen wat ze wilden gaan doen. D. die al even van de peuterspeelzaal was, wilde dolgraag dat Yari met hem in de bouwhoek zou komen spelen, maar Yari had pas al gezien dat er in de klas een poppenhoek was. Een poppenhoek met een telefoon. Toen hij eenmaal begon te spelen, was de spanning voldoende afgezakt, dat wij konden gaan. En dan laat je zo maar je groten jongen achter op de basisschool. En dat voelt erg raar. Het is zo gek dat hij zo groot is....

Toen ik hem ophaalde, de eerste dag een beetje vroeger dan de andere kinderen, vertelde juf Coby dat Yari het erg goed had gedaan. Hij had met plezier gespeeld. Aan het eind van de middag kwamen er wat verhaaltjes los bij Yari. Leuk om te horen. Maar de verhaaltjes waren niet nodig om te zien dat hij het fijn heeft gehad. En dat het hem goed doet om naar school te gaan. Grote jongen!

Reacties!