2009-10-07 :: En ondertussen...

Ondertussen...
Hielden we een week vakantie in Zeeland. Hier een serie foto's:

Het was fijn om even weg te zijn. Heerlijk om uit te waaien aan zee. Schuin tegen de wind in hangend over de dijk te wandelen. Even niks geen verplichtingen hebben. Bij Yari zorgt dit soort verandering en spanning toch voor de nodige hyperactiviteit en dwarsheid. We hebben wel de nodige strijd gehad met onze bijna 4-jarige jongen. Van de 7 nachten, denk ik dat hij er 2 redelijk normaal geslapen heeft. Gelukkig ebt de drukte nu weer weg. Hoewel we 's avonds duidelijk de in-bed-blijf-regel opnieuw moeten duidelijk maken :-(
Maar goed. Al met al een fijne vakantie. En 2 jongens die het helemaal geweldig vonden aan zee. En het heel jammer vonden om naar huis te gaan.
En ik... ik ben zo als na iedere vakantie heel blij om weer thuis te zijn. Mijn eigen dingen weer te doen en weer in mijn eigen bedje te slapen.

En ondertussen had Yari 2 danslessen. En besloten we dat het (nu) niet zijn ding is. Hij vond het dansen op zich geweldig. Stond het thuis helemaal na te doen. Maar dat in de groep, vond hij spannend en 'te druk' zo meldde hij zelf.

Ise daarintegen deed volop mee toen hij de eerste instuifles ook op de vloer mocht. Hij ging los... helemaal los....

Ondertussen begint Ise interesse te hebben voor het potje. Hij begint ook te beseffen dat hij zelf die vieze luiers maakt en wanneer. Het einde van het luiertijdperk komt toch ooit in zicht?

Ondertussen spelen Yari en Ise steeds meer echt samen. Wat een stukje meer rust geeft in huis. Leuk om te zien hoe dol ze op elkaar zijn.

En ondertussen was Gerrit jarig geweest. Mijn lief werd maar liefst 41. En hoewel hij al een cadeau had gekregen een tijd terug, vroeg ik medewerking van Yari en Ise voor een verrassing. En wat werkten ze mee. Vooral Yari deed zijn uiterste best voor 'papa's verrassing'. Deze foto's hangen nu, afgedrukt op canvas, in onze kamer. Ik word er vrolijk van steeds als ik er naar kijk. Ja, zelfs op deze druilerige, natte herfstdag.

En de laatste 'ondertussen' die ik meld, kreeg Yari de uitnodiging van de basisschool om te komen wennen. Over 5 weken wordt hij 4. Volgende week gaat hij voor het eerste wennen. Hij heeft er zin in! Ik moet nog even wennen, denk ik. Snap helemaal waar die wendagen voor zijn. Natuurlijk niet voor het kind. Wat dacht je van die moeders en vaders? Hoewel ik uitzie naar wat 'rust in de keet' en wat speel- en ontdekruimte Ise en blij ben dat ik 's middags wat tijd kan besteden aan studeren, blijft het wennen dat onze jongens dus ook groot worden, net als alle anderen kinderen. En het is zo'n mijlpaal... Ben ook wel weer apetrots op die grote Yari. Want hij doet het goed, als grote jongen!

Nog een allerlaatste foto. Helaas werd deze foto niet wat ik hoopte qua belichting. (flitser moet soms ook opgeladen worden) Maar met wat bewerking, is het toch nog een aardige foto geworden.
Oh ja, als je nog niet genoeg van mijn schatjes hebt gezien... check this...

Reacties!