2008-11-06 :: Ik ben al groot!

Over slapen, groot zijn, nog groter worden het voordeel van een klein broertje...

Het grote voordeel van een klein broertje hebben is toch heel overduidelijk voor Yari. Zo kan je namelijk uitstekend beoordelen hoe groot en stoer je zelf al bent. Yari wordt over precies een week 3 jaar. En het kan hem niet hard genoeg gaan. Hij wil groter worden. Hij wil net zo groot zijn als de broer van een peuterspeelzaalgenootje. Net zo groot als de buurjongen van Bente. En vooral zo groot dat hij naar de basisschool mag. De basisschool van tante Karin, bedacht hij zelf. Tot kokhalzen toe eet hij zijn bord met 'gi-ga-groente' leeg. Zichtbaar kost het hem moeite, maar 'zo kan ik nog groter groeien, mama'. En hups met iets minder tegenzin gaat er nog een broodje naar binnen, de 3e al. Yari ziet het wel zitten, dat groot worden. Tuurlijk is het leuk om jarig te zijn. Hij ziet het trakteren op de peuterspeelzaal, de visite, de taart en vooral de cadeautjes echt heel erg zitten. Maar jarig zijn heeft een hoger doel: 3 jaar zijn! En wat gaat hij hard, die grote jongen van ons. Hij wordt zo wijs en het gaat zo goed met hem. Hij begint goed te delen. Iets wat Yari nog wel erg moeilijk vindt. Vanmorgen spiekte ik onder de gordijntjes van de peuterspeelzaal door en zag hem een stukje koek aan juf geven. 'Ik gaf aan juf Fenny een stukje oude wijven koek mama, want dat vindt ze zo lekker'. (Sprak het oude wijffie, toen ik hem op kwam halen.) Het blijft doorgaan, die enorme ontwikkeling bij Yari.

Ook Ise gaat Yari achterna. Ise ontwikkeld ook in hoog tempo. Het lopen met 11 maanden gaat 'm toch niet helemaal worden, want die kleine beentjes staan nog te veel te wiebelen. Maar je ziet 'm nu en dan twijfelen of hij niet toch eens wat pasjes los gaat lopen. Doe het nog maar rustig aan hoor, klein kereltje. Groot zijn kan nog lang genoeg. Ise doet tegenwoordig dingen na. Begint ook hard te lachen als er gelachen wordt. En als er iemand hoest immiteerd hij dat met veel aanstelleritis. Hij heeft geleerd te slapen. Of vooral weer zelf in slaap te komen. Nadat het slapen een tijdje goed ging, kreeg Ise last van z'n oortjes. Hij werd daarvoor behandeld door de bioresonantie therapeut. Diezelfde nacht sliep hij al beter en klonk het huilen al weer anders. Dus gingen we weer aan de slag met het slaapprogramma. Strakke bedtijden, duidelijk bedritueel en de 'gecontroleerd-huilen-methode'. Dat houdt in dat hij als hij huilt we elke 10 en daarna 15 minuten bij hem mogen komen om te laten weten dat we er zijn. Geen oogcontact, geen aanraken en ook geen speen geven. Alleen maar laten weten dat we er zijn, ook al zijn we de kamer uit. Zo leert hij dat hij zelf weer in slaap moet vallen, zonder steeds hulp te krijgen van ons. Dat gaf uiteraard de eerste avonden en nachten protest. Maar met het doel voor ogen (wat voor ons ook weer slaap ging opleveren), lieten we ons niet verleiden. En oh wat gaat het nu goed. 1 nacht ging het minder, toen hij ziekig en hoortsig was. Maar dan gaan alle regels overboord. Ziek is ziek en dan is er niks belangrijkers dan je veilig voelen en beter worden. Nu wordt Ise nog steeds iedere nacht nog wel een paar keer wakker, maar valt zelf weer in slaap. Dat betekend dat ik er minder op ga liggen en dus niet wakker word van kleine huiltjes. En dat betekend dat ik dus ein-de-lijk hele nachten doorslaap! En als je het nou over ontwikkeling hebt... Dat noem ik nou een enorme ontwikkeling.

Wat kan je dan nou nog meer doen, dan gewoon maar genieten van alle ontwikkeling van deze 2 vrolijke, lieve jongens?

De foto's zijn van vanmorgen. Ise is dol op het lopen. Yari vindt het moeilijk om zijn auto af te staan aan Ise, dus bedacht hij deze oplossing. Zo gaan ze regelmatig door de kamer. En een schik dat ze hebben!
En van de laatste 2 vind ik het zo grappig om zo'n verschil te zien tussen een kruipend en een lopend kind. Ise lijkt zo anders als hij loopt. Als hij kruipt is hij ineens toch weer een beetje baby.
Nu gauw naar Ise, die een flinke ruk heeft geslapen en het nu toch echt tijd vind om er uit te mogen. En goed slapen moet natuurlijk wel beloond worden. Bye!

Reacties!