2008-10-09 :: Ise...

Ise wordt groot. Hij wil er in alle opzichten steeds meer bijhoren. Wil alles doen wat zijn broer ook doet. Maar hij schiet er ook vaak bij in, dankzij die grote broer. Vaak geef ik hem nog stukjes brood in zijn mond. Meneer weigerde eergisteren een hapje brood te eten. Maar natuurlijk wel mekkeren als hij niks te doen heeft. Het eten is bij Ise niet altijd zo makkelijk als het bij Yari ging. Ik reageerde licht geërgerd, schoof zijn bord naar hem toe, met de woorden: 'redt je er dan maar mee'. Dat nam hij vrij letterlijk. Hij at... At gewoon maar zelf even een groot stuk brood op. Kijk. Dus. Zo...

En als Yari en Ise samen in de kamer zijn gaat het over het algemeen zo: Ise kruipt wat rond en Yari gaat als een wervelwind voor Ise uit. Goed oplettend waar Ise op af kruipt, om dat vervolgens snel voor Ise weg te grissen. Dat omdat 'Ise daar te klein voor is', aldus Yari. Ise speelt dus nergens mee en gaat uit verveling maar wat kattenkwaad uit vreten. Trekt wat aan lades en gordijnen en probeert fanatiek het televisiekastje open te krijgen. Ondertussen staat òf Yari dat stiekem voor te doen, òf staat hij er hard bij te tetteren: 'uh uh! Ise!' Dat spelen samen lukt dus niet zo. En dat spelen ieder apart ook niet zo. Gelukkig is Yari tegenwoordig helemaal aan het tekenen geslagen. Wat hem tot voor kort nog maar barre weinig interesseerde is omgeslagen in een ware hype. Ik hoef maar een naam te noemen, of 'er moet een tekening voor diegene gemaakt worden'. Dus zit Yari vaak rustig aan tafel te kleuren, nu en dan achterom kijkend of Ise niet wat heul ondeugends doet, maar verder laat hij Ise met rust.

En dat... dat vindt Ise helemaal geweldig! Hij zit vaak op de kop in de speelgoedbakken en bekijkt ieder speelgoedje van zijn grote broer aandachtig.

Ise gaat hard qua ontwikkeling. Hij begint nu en dan wat te twijfelen of hij niet toch wat stapjes zal zetten. Tot nu toe besloot hij iedere keer (heel wijs, trouwens) dat ie toch maar door de knieën ging om kruipend te gaan. Maar ik heb het idee dat hij over een maand ook zelf los loopt, net als Yari, toen hij 11 maanden was. Ise is vrolijk en enorme lachebek. Hij begint woordjes te zeggen en te oefenen. 'Mmmmmmama... mamamama. Pa.' Schud nee als hij iets niet wil en klapt sinds kort in zijn handjes. Is dol op zingen, of eigenlijk op luisteren. Hij gaat helemaal los als ik met Yari een liedje zing. Ise is een beetje plakkerig aan zijn mama, wat de mama in kwestie helemaal niet vervelend vindt ;-). Ise drinkt nog graag aan de borst. Ik vond dat het zo langzamerhand wel iets minder vaak mocht, dus hongerde hem 's nachts een beetje uit en bood overdag net zo lang een tuitbeker en gewone beker aan, tot hij nu eindelijk ook echt wat binnen krijgt. Met 3 borstvoedingen op een dag zijn we nu allebei tevreden. :-)

Zo... dat was even een verslagje over ons kleinste jonkie. Er kan nog veel meer bij. Als moeder kan je oneindig over je kind praten, maar het is nu genoeg geweest. Nu wel eindelijk een boel 'pc-klusjes' afgerond, maar het is al wel weer half 11. Ik had er al in willen liggen. Tempo nu dus! Trusten!

Reacties!