2008-01-29 :: Over loslaten enzo...

Dat het de 2e keer makkelijker is om je kind achter te laten op een peuterspeelzaal, vind ik niet opgaan. Dezelfde grote brok zat in mijn keel toen ik naar buiten liep. En de drang om hem mee terug naar huis te nemen was net zo groot. Gelukkig had Yari er weer zin in. En dus zat er niks anders op dan hem gewoon maar achter laten. En nu het afscheid achter de rug is en ik weet dat hij in goede handen is en zelf wat afleiding heb gezocht, zijn 2 uurtjes eigenlijk heel snel om. Om heel eerlijk te zijn, net iets te snel. De donderdagochtend met 3 uurtjes zijn perfect. Ben benieuwd hoe het is gegaan, zo zonder middagslaapje.

Ise doet het goed. Nog even wat info over wat baby's tussen 1 en 2 maanden oud allemaal ontwikkelen:

Je baby is al wat langer wakker nu en toont meer interesse in de wereld om zich heen. Hij kan zijn ogen beter scherp stellen op grotere afstand en het is mogelijk om oogcontact te maken. Hij kan voorwerpen volgen met zijn ogen als ze heel langzaam voorbij bewegen. Vooral licht-donker contrasten ziet hij goed. Hij luister aandachtig naar allerlei geluiden en je kunt hem zien reageren door bijvoorbeeld van schrik te gaan huilen als er plotseling iemand hard niest. Ook op aanraking en geur kan je baby sterk reageren. En, het allermooiste is nu toch wel dat de baby bewust naar je kan lachen.
Je baby kan nu huilen met echte tranen. Het boeren, verslikken en spugen lijkt minder te worden, hij is over de meeste spijsverteringsproblemen heen gegroeid.
Het hoofdje kan hij al even iets verder omhoog houden als hij in buikligging ligt. Leg je kindje een paar keer per dag op de buik zodat hij zijn nekspieren goed kan oefenen. Het lijfje van je kind is al wat meer ontspannen dan vlak na de geboorte, de beentjes liggen al wat minder in de opgetrokken houding.
Ook zijn handjes gaan wat meer open, hij gaat zijn handjes ontdekken en kan er misschien al wat mee vastpakken. Bied voorwerpen van opzij aan, hij pakt eerder dingen van opzij dan van voren.
Hij gaat gelukkig al iets beter beseffen dat hij 's nachts meer en overdag minder moet slapen. Misschien redt hij het al wel eens om 's nachts 5 tot 6 uur achter elkaar te slapen. Erg prettig voor de ouders die zelf ook wel weer eens willen doorslapen!

Wat een voorbeeldig kindje hebben we toch. Lachen deed hij al toen hij 3 weken oud was. En 5 a 6 uur doorslapen... tsss... maak daar maar 8 a 9 uur van. Het enige wat de nachtrust nog wat verstoord zijn de krampjes. Overdag zijn de wakkere periodes steeds wat langer. En Ise heeft daar duidelijk plezier in. Nu lacht hij ook zonder dat hij contact met iemand heeft. Gisteren zaten Yari en ik aan tafel en lag Ise in de wipstoel in de kamer. Met een gierend geluid van schik, gaat de adem zijn longetjes in. En dat gebrabbel dan tussendoor. De grootste lol.
's Avonds zijn er nog wel wat kramp-uurtjes en is Ise eigenlijk alleen stil bij mij op de arm als ik wat door de kamer wandel. Gerrit's arm is niet goed genoeg. Ik voel me reuze vereerd met deze taak die alleen mij is toevertrouwd, maar voor Gerrit is het natuurlijk minder leuk en ook is het ietwat lastig als ik 's avonds even weg ga om bijvoorbeeld de boodschappen te doen. Nee, de krampjes kunnen we wel missen. Nog een week of 5 en dan schijnt het wel zo ongeveer helemaal over te zijn. Dus ik wandel nog even door 's avonds. Ach... en dat is weer best goed voor die vervelende kilo's, die nogal blijven plakken. ;-) En op de krampjes na, gaat het dus zeer voorspoedig hier. Het leukste vind ik wel om te zien dat Ise wel veel rustiger is dan Yari, maar wel minstens net zo vrolijk. Klein lachebekkie.

Nou, het is al weer tijd om ons grote lachebekkie op te halen. Hoera!

Reacties!

<< 2008-01-30 :: Kunstwerk | Weblog 2008 | 2008-01-28 :: Peuterpubertijd... >>