2008-01-15 :: CB en hoe mijn jongens groeien...

Nou... Ise groeit goed! Erg goed. 57,5 cm lang en 5290 gram zwaar. Hij komt in een mooie gelijkmatige lijn aan. Zijn gewicht past goed bij zijn lengte. Hij zit in gewicht en lengte net onder de bovenste lijn. Dat betekend dat hij nog net binnen de gemiddelden grens zit. Yari zat de eerste 3 maanden ook vrij hoog in de gemiddelden, maar zat met een half jaar precies er tussen in. Héél gemiddeld dus. Verder bevestigde Hork ook dat Ise het erg goed doet. Hij is al flink sterk en alles ziet er goed en gezond uit. Hij heeft wel weer een witte waas in zijn mondje, dus we moeten goed alert zijn op de symptomen van spruw. De bultjes die Ise op zijn gezicht heeft, zijn een soort jeugdpuistjes, veroorzaakt door hormonen. Ze worden ook wel 2e maands-bultjes genoemd, omdat ze dus alleen in de 2 maand voorkomen en daarna weer verdwijnen. Gelukkig maar, want het ziet er gewoon niet uit.
Deze keer was er geen plek op het avondbureau, dus hadden we weer te maken met de Hork, maar volgende keer kunnen weer 's avonds bij onze vertrouwde, rustige CB-arts en bij de lieve, eveneens rustige wijkverpleegkundige.
Yari zou eerst naar mijn moeder gaan, aangezien Hork zo'n invloed heeft op Yari dat ik vervolgens mijn handen vol heb aan Yari i.p.v. aan Ise. Maar Yari wilde erg graag mee naar het 'tatiebureau' (Binnen een paar keer sprak hij het woord trouwens goed en volledig uit), om te kijken naar het 'Ise wegen' en natuurlijk daar te spelen met al het speelgoed. Mijn moeder ging voor de gezelligheid ook mee. Zo was er ook iemand die wat op Yari kon letten. Uiteindelijk wilde Yari liever niet al dat mooie speelgoed achterlaten, om Ise te zien lijden, dus bleven Yari en zijn oma in de wachtruimte. Ise vond het hele onderzoek niet erg geslaagd. Hij krijste de hele boel bij elkaar. Ik heb zelfs het idee dat Hork op zo'n klein hummeltje al veel invloed heeft. Ben erg benieuwd hoe dat de volgende keer zal gaan, als we weer bij de rustige wijkverpleegkundige zijn. Dan krijgt hij trouwens wel zijn eerste 2 inentingen. Kijk, dan moet ik zeggen dat het vrij logisch is dat hij het even op een brullen zet. Maar goed. Alles goed dus met onze Ise. Hij wordt snel groot, dat blijkt maar weer...

Bij Ise valt de groei en ontwikkeling meer op dan bij Yari, maar Yari staat ook niet stil. Er werd net gebeld dat Yari volgende week naar de peuterspeelzaal kan. Donderdagochtend mogen we even komen kijken en krijg ik wat info. Afhankelijk van hoe Yari het vindt, mag hij blijven of weer mee naar huis. De dinsdag erna is de eerste officiële echte keer. Ik heb Yari al wat voorbereid en hij heeft er zin in. We kochten zaterdag al een mooie drinkbeker voor op de peuterspeelzaal. Ik vind het trouwens spannender dan Yari, waar volgens mij de meeste moeders last van hebben. Hoewel ik iedere dag weer zie hoe Yari zich ontwikkeld en groter groeit, is dit zo'n stap in zijn leven. Ik word er jankerig van. Dat heeft waarschijnlijk ook wat te maken met die verrekte zwangerschapshormonen. Ja leuk hoor, die hormonen die zorgen voor nesteldrang. Alleen is die nesteldrang al weer verdwenen, maar emotioneel moet er nog wel 'gehormoont' worden. Gelukkig wordt er vaker gehuild van verwondering of geluk dan van verdriet. Ja, waar je als pas geworden moeder wel niet om moet huilen... Die prachtige eerste lachjes van Ise... of de eerste 'woordjes', want sinds een paar dagen kan hij tijdens 'contact-momenten' het o zo bekende 'eureu' zeggen. Heel lief. En van Yari kan ik ook steeds vertedert raken. Die is zo lief voor Ise. Pas in de auto vertelde hij Ise (die het duidelijk niet eens was met het stil staan) 'Stil maar Ise, ze gaan alleen maar rijden, mama gaat alleen maar even sturen, zijn zo thuis.' Om bij weg te smelten hoe lief hij de grote broer uit hangt. Op de foto mag hij helpen met de duo-buggy duwen. En blij dat iet is als hij me kan helpen. Zie dat stralende snoetje...

Nu tijd om zoonlief te troosten. Krampjes... :-( Het is ook al weer een heel verhaal geworden. Stoer hoor degene die dit leest, want die heeft het het hele stuk volgehouden ;-) Toch maar iets regelmatiger loggen.

Nog 1 ding te melden (nu met Ise op schoot): Ise sliep vannacht 9 uur achter elkaar! Hoera! Behalve een beetje gemiste slaap door wat krampjes, was het een zeer geslaagde nacht!

Reacties!

<< 2008-01-15 :: Stom, stommer, stomst! | Weblog 2008 | 2008-01-10 :: Even tijd maken... >>